Luang Prabang

Posted by on 11 april 2013
 Na een lange, maar echt prachtige busrit door de bergen en tropische bossen zijn we op 5 april in Luang Prabang in Noord-Laos aanbeland. En dit is nu precies waar we naar op zoek waren in Laos! Vriendelijke mensen, mooie natuur en een stad waar ook nog van alles te beleven valt!
We hadden een kamer uitgezocht bij een aardig Loa familietje thuis, dichtbij de nightmarket van Luang Prabang.  Het barstte daar van de leuke prullaria en souvenirtjes en alles voor een habbekrats. En laten wij nu net wat gevoelig zijn voor de vele vriendelijk lachende marktkooplieden… Het is dat we voorlopig nog niet naar huis komen en ons niet helemaal de pl**ris willen sjouwen, want anders hadden we waarschijnlijk de complete markt opgekocht. Verder wat rondgeslenterd en hier en daar een koffietje of wijntje aan de oever van de Mekong gedronken. Uiteraard hebben we ook hier netjes de stadswandeling uit de LP gedaan die ons langs de verschillende tempeltjes, musea en het paleis van Luang Prabang leidde. Cultuur moet natuurlijk ook gesnoven worden op z’n tijd. Toch blijft het altijd een verrassing of hetgeen je gaat bezoeken ook daadwerkelijk de moeite waard zal zijn. Mooie praatjes en indrukwekkende beschrijvingen genoeg, maar onze ervaring is inmiddels dat deze ook ietwat misleidend kunnen zijn zo af en toe… Soms blijkt een ‘spectaculaire waterval’ niet meer te zijn dan een natte rots en een museum niet meer dan wat oude potjes en pannetjes in een vitrine… Maar in Luang Prabang zijn we juist een aantal keer bijzonder positief verrast!
Zo waren we in gesprek geraakt met twee oude Honk Kongertjes en zij vertelden ons dat zij de dag ervoor naar een waterval geweest waren die dus achteraf droog bleek te staan… En das best jammer natuurlijk. Wij zijn echter niet voor een gat te vangen en wilden toch zelf ook wel een poging wagen. Wij hadden ons nu wel ingesteld dat de Kuang Si- waterval niet meer zou zijn dan een ‘natte rots’, maar niets bleek minder waar! Echt een prachtige verzameling van allerlei watervallen, beekjes en waterpoeltjes, waar je zelfs nog als een ware tarzan, slingerend aan een touw vanuit een boom, in kon duiken! En das heerlijk natuurlijk! Achteraf bleek dus dat er in de buurt van Luang Prabang twee watervallen zijn en wij hadden dit keer de mazzel naar de mooie gebracht te zijn. Dit in tegenstelling tot de arme Hong Kongertjes…
Volgende week wordt hier trouwens het Boeddhistisch nieuwjaar gevierd. Wij gaan dat helaas niet meemaken, want we zitten tegen die tijd in Vietnam, maar dit schijnt echt een hele happening te zijn! Zij vieren dan een aantal dagen feest en het bijzonder grappige is dat dan alle mensen,  jong en oud, elkaar dan de gehele dag nat gooien met water! En dan niet wat lullig gespetter, maar ze staan dan met grote emmers, waterpistolen en tuinslangen langs de weg om elk passerend slachtoffer de volle laag te geven. Briljant!
Gelukkig hebben we er nog wel wat van mee kunnen maken, want de dagen voor het echte feest is er al een zogenaamde ‘warming-up’. Er moet natuurlijk wel geoefend worden!
Hier en daar hebben we kinderen langs de weg zien staan die nietsvermoedende toeristen belaagden met hun waterpistolen en emmers water. En we hebben een middagje vanaf een terrasje kunnen zien hoe enkele dames keer op keer met hun emmertje water vanuit hun massagecentrum de straat op renden om iedere passerende jongeman op een scooter te grazen nemen! Echt heel erg vermakelijk om te zien, haha!
Tenslotte hebben we, geloof het of niet, ook nog flink aan sport gedaan in Luang Prabang. Na een borreltje te hebben gepakt met Heidi en Kaj (een Nederlands stel dat we eerder ook al in Phnom Penh en Vientiane hadden ontmoet) zijn we om half twaalf (!) de bar uitgezet om vervolgens meegevoerd te worden door de ietwat jongere (lees hier: nog puberende) en meer beschonken medemens naar de plaatselijke bowlingbaan. Het is namelijk wettelijk bepaald dat alle locals hier om 00.00u op een vooraf aangegeven en geregistreerd adres moeten zijn. Alles sluit dus zo vroeg om mensen een half uur de tijd te geven om thuis te komen. Een soort avondklok. Voor toeristen en voor sportaangelegenheden wordt hierin een uitzondering gemaakt. En aangezien het bowlingcentrum uiteraard beschouwd kan worden als zijnde een sportcentrum, kan deze prima als dekmantel gebruikt worden om ook na sluitingstijd van de kroegen verder te kunnen bieren!
Tja, en wie zijn wij dan om ook niet even de stoute bowlingschoenen aan te schieten om vervolgens strike na strike te gooien…?
Het is trouwens niet aan te raden om hier in Laos de wet te overtreden. Ze zijn niet al te flauw om je in het gevang te gooien of zelfs de doodstraf uit te delen. En hier is de gevangenis niet net zoals in Nederland tegen kost en inwoning. Hier is alleen de inwoning inbegrepen. Voor de kost moeten je familie en vrienden zorgen, zij dienen dus (het liefst) dagelijks op en neer te komen om je van je natje en je droogje te voorzien.



Mijn locatie .

Comments are closed.