Hoi An

Posted by on 28 april 2013

Op zondag 21 april hebben we weer eens een vliegtuigje gepakt, dit keer met de stad Hoi An als bestemming. Hoi An is een erg gezellig kustplaatsje en ligt ergens halverwege Vietnam. Verschillende reizigers die we eerder hadden ontmoet gedurende onze reis spraken vol lof over dit plaatsje en dat was zeker niet onterecht!

Hoi An staat voornamelijk bekend om zijn oude koloniale gebouwen en bruggetjes,  goede eettentjes en de vele prachtig gekleurde  lampionnen die door de hele stad opgehangen zijn. Dit laatste maakt het het stadje met name s’ avonds  erg sfeervol.
Wat in dit rijtje ook zeker niet mag ontbreken zijn de honderden kledingmakers die hier gevestigd zijn. Mensen komen van heinde en verre hier naar toe om hun garderobe eens flink uit te breiden. Je kunt namelijk voor een prikkie al je kleding op maat laten maken. Van jurken, broeken en blouses tot volledige driedelige pakken of zelfs trouwjurken. Je kunt het zo gek niet bedenken of ze kopiëren je wensen zo van een plaatje van internet of uit een kledingcatalogus. Dus ja… Dat moesten we dus ook even testen met als gevolg dat Jolanda vanochtend chagrijnig d’r backpack stond in te pakken, omdat hij nu niet meer dicht kan.
De afgelopen week verder wat rondgestruind in deze leuke stad, wat terrasjes gepakt, biertjes en wijntjes gedronken en her en der een kaartje gelegd. Bovendien nog wat dagjes strand meegepikt! Ff lekker niks dus…
Op 23 april was het volle maan en dat wordt hier uitgebreid gevierd met een Full Moon Party. Dit houdt in dat de mensen langs de rivier kleine lampionnen verkopen, die je dan vervolgens in de rivier kunt laten zakken, zodat het lampionnetje zich een weg over de rivier kan banen…. En je raadt nooit wat dit je vervolgens brengt…. GELUK natuurlijk!! Deze keer voor de families. Hoe verzinnen ze het toch steeds weer. Een dosis geluk komt dus binnenkort jullie kant op!
Een waar spectakelstuk was het boottochtje met de enige echte Captain Dan in zijn Captain Dans Tour Boat over de rivier! Captain Dan is een bejaard, breedlachend mannetje vol babbels die samen met ons op jacht ging naar de heuse watercocosnootpalmen. En geluksvogels dat we waren, ze stonden nog in bloei ook! Dus de watercocosnootpalmbloem (leuk scrabbelwoord..) kan worden afgevinkt van het lijstje dingen die we absoluut niet willen missen op onze wereldreis! En ook Captan Dans dag kon niet meer stuk!
Tenslotte zijn we nog op een brommertje gesprongen om My Son te bezoeken, een volgens de boekjes indrukwekkend tempelcomplex, op ongeveer 50 km afstand van Hoi An. Het complex was tijdens de oorlog met Amerika wel enkele malen doelwit geweest van bombardementen, maar de plaatjes zagen er toch best veelbelovend uit… Nou, ze zijn er volgens ons vergeten bij te vermelden dat ze na de bombardementen nog niet heel veel tijd hadden gemaakt om de boel te onderhouden of weer op te bouwen, want eerlijk is eerlijk… er was niet veel meer van over gebleven dan wat stapels oude stenen in een weiland. Ach ja, volgende keer laten we ons weer positief verrassen…, maar waar ze die plaatjes toch vandaan hadden gehaald…?



Mijn locatie .

3 Responses to Hoi An

  1. renske

    Vooral die laatste foto geniaal! Wist niet dat je zo’n rocky body had dakje haha :-D

    Nou veel plezieeerrrr nog inderdaad!

    xx

    ps. geluk ook hier altijd welkom!! :-)

  2. Annemiek Teirlinck

    Weer mooie verhalen!!!
    Joehoe!! Geluk is altijd welkom!

    Veel plz!!! xx

  3. Frans Erkens

    Ha die twee, we hebben alles gelezen en de foto’s gezien, prachtig (wat zijn we jaloers
    En Dakmar, een huwelijksaanzoek, tsjongejonge, ik heb je toch niet op het idee gebracht… Haha
    Geniet met volle teugen, het leven is mooi, het leven is prachtig! Groet, FraFra Frans en Afra