Daaaaag Zuid-Afrika!

Posted by on 1 december 2013

Na alle adrenalineperikelen van afgelopen week hebben we de Tuinroute op ons gemak afgereden en zijn via Port Elizabeth weer richting het noorden van zuid-Afrika gaan rijden. Op naar Johannesburg! Niet dat Jo’burg nu echt de place-to-be is, de criminaliteitcijfers liegen er daar niet om, maar we moesten ons campertje nu eenmaal weer in leveren.
Onderweg hebben we nog een tussenstop gemaakt in het Addo Elephant National Park om nog een korte gamedrive te maken! Dit park staat met name bekend om (zoals de naam al zegt…) de vele olifanten die er rondwandelen, maar daarnaast lopen er ook nog genoeg andere beesten rond! Gamedrive highlight voor ons waren twee mannetjes leeuwen die in eerste instantie onder wat struiken langs de weg lagen te snurken. Uiteindelijk besloten ze toch om aan de wandel te gaan en echt op nog geen meter afstand paradeerden ze langs ons campertje om vervolgens weer neer te ploffen en te genieten van de schaduw die ons voertuigje hen verschafte! Ja, de koning van het dierenrijk blijft een prachtig beest!
En hoe kom je meestal op de mooiste (slaap)plekjes terecht? In ons geval, vaak per ongeluk… We waren die dag namelijk behoorlijk in beslag genomen door de leeuwenpret, waardoor we pas tegen de schemering het natuurpark uit waren gereden. En waar het bij de ingang barstte van de campingsites, was er bij de uitgang geen camping te bekennen… Tja, wat moet je dan? Net zo lang doorrijden in de donkerte tot je er dan toch eentje tegenkomt? Met de teksten uit de reisgids in je achterhoofd dat rijden in Zuid-Afrika in het donker niet echt aan te raden is…? No way! Wij besloten om dan maar het eerste de beste Bed & Breakfast te pakken in plaats van een campingsite… En op aanraden van een mannetje waar we in eerste instantie bot vingen, zijn we een zandweggetje ingeslagen om de bordjes ‘Addo Palace’ te volgen. Nou, we kunnen je verzekeren dat we deze weg zelf nooit hadden gekozen. Als we niet beter wisten, waren we al wel enkele keren omgedraaid (‘echt geen bordje gemist…?’), omdat we op een gegeven moment echt dachten geen enkele slaapplaats meer tegen te komen. En wat moet je dan, we zaten echt in the middle of nowhere namelijk! Na een km of twintig of dertig sputteren over deze lange en hobbelige zandweg waren we dan gelukkig toch op onze plaats van bestemming aangekomen. En inderdaad…. Het was echt een paleisje! Een prachtige lodge (met een heerlijk zacht bed, net even wat anders dan het bedje in de camper waar we een week of zes op hadden gelegen), gerund door een super aardige dame, die ons een warm welkom gaf! Tja, zulke plekken kies je zelf niet snel uit, je komt er per ongeluk, maar maken het reizen juist zo leuk!
Uiteindelijk zijn we veilig en wel in Johannesburg aangekomen en hebben hier nog een bezoek gebracht aan een zeer indrukwekkend museum: Het Apartheid Museum. We hebben dit samen gedaan met de oude man die ons met zijn autootje naar het museum had gebracht, want Jolanda was zo aardig om hem uit te nodigen met ons mee te gaan het museum in, in plaats van in zijn eentje op de parkeerplaats zitten wachten. Hij woonde al zijn hele leven in Johannesburg, maar had het museum nog nooit zelf kunnen bezoeken! Hij kon dit dan ook erg waarderen.
Het is overigens nauwelijks te bevatten dat het bizarre apartheidsysteem nog tot en met 1990(!) in Zuid-Afrika functioneel was. Echt heel het dagelijks leven stond in het teken van het scheiden van blanke en donkere mensen. De rillingen lopen soms over je rug als je beelden uit deze tijd terugziet. En er zullen nog wel enkele generaties overheen gaan, voordat dergelijke apartheidsgedachten en gevoelens helemaal verdwenen zullen zijn. Als dat ooit zal gaan gebeuren… Met name in Johannesburg en omgeving voel je tot op de dag van vandaag toch een zekere spanning tussen de verschillende bevolkingsgroepen.
We hebben met pijn in ons hart het campertje weer keurig afgeleverd in Johannesburg en gaan onze laatste twee weekjes van onze prachtige wereldreis tegemoet. Tja, dan is het mooie eiland Mauritius echt niet de vervelendste plek om naar toe gaan!!



Mijn locatie .

3 Responses to Daaaaag Zuid-Afrika!

  1. Meike Bastiaens

    Ik heb al veel mooie verhalen over Zuid Afrika gehoord, maar jullie verslaan alles! Kan je me zo geen leeuwtje mee nemen? Vriendje voor Maxi :) Ze zijn zo schattig… Veel plezier nog! :)

  2. Ria

    Laat alles maar eens even bezinken!!!!
    Als dat tenminste lukt in 2 weken,xx Ria

    • Ingrid Booij

      hallo Dagmar en Jolanda,
      Deze week hebben we jullie kaart ontvangen met de noodkreet om meer reistijd en dus meer geld. Hieruit begrijp ik dat jullie nog niet reismoe zijn en geen zin hebben om terug te keren naar Nederland.
      Ik kan je verzekeren dat het leuk is om iedereen die je lief is weer te zien thuis. MAAR na een paar dagen is het heel erg is om weer thuis te zijn. Wat hebben wij een heimwee gehad!!!!
      Het werd wat dragelijker toen we besloten om weer te sparen en een volgende reis te maken. En daarna kwam toch de keuze, hoe nu verder, willen we bv kinderen.
      Dat wilden we wel, maar het reizen bleef trekken.Toen met Jiri op pad naar Indonesiƫ, maar dat was het toch niet helemaal of helemaal niet. Er zijn overigens mensen die dat wel fijn vinden, maar het ultieme vrijheidsgevoel is er echt niet. We vonden het zelfs onvrijer als thuis omdat je constant op je kind moet letten.

      Dus veel keuzes voor jullie te maken. Ik denk zo maar dat je daar ook wel een beetje mee bezig bent in je achterhoofd. Of zijn jullie nu helemaal hier en nu.
      Er valt te kiezen voor een wat onzeker, niet materieel leven van werken/sparen/reizen/werken/sparen/reizen enz.
      Las ik laatst een artikel over mensen die dankzij een eigen internetbedrijfje altijd op reis waren. Ze konden immers overal ter wereld dat werk doen. Dat zou dus ook een optie kunnen zijn.

      Het reizen is me mijn hele leven blijven trekken. Hoe dankbaar ben ik dat ik dat in ieder geval gedaan heb.
      Mijn moederschap en mijn kinderen had ik ook niet willen missen.
      Ik hoop dat Ger en ik weer op pad gaan, als de kinderen zelfstandig zijn. In ieder geval de winters in betere warmere oorden vertoeven, lijkt mij ideaal.
      Zouden we erg uit de toon vallen, twee backpakkers met verkreukelde gezichten???

      Voor jullie de laatste weken …. Ik kan me indenken hoe dat voelt.
      Ik wens jullie heel veel plezier met elkaar, in de zon.

      Heel veel liefs en knuffel
      Ingrid